artikel

Redactioneel: Waarden, weten en kopen

Algemeen

Onze waarden en normen zijn van invloed op onze kijk op de verschillende wijzen waarop  voedsel wordt geproduceerd. Wat we vinden van gentechproducten of van biologische producten, heeft iets te maken met de mate waarin we bepaalde waarden nastreven. Vinden we macht, controle en dominantie belangrijk, dan ligt een positief oordeel over gentechnologie voor de hand. Streven we het welzijn na van mens en natuur, dan zullen we meer affiniteit hebben met de biologische productiewijze. Daarvoor moeten we dan natuurlijk wel het een en ander weten.

Onze waarden en normen zijn van invloed op onze kijk op de verschillende wijzen waarop  voedsel wordt geproduceerd. Wat we vinden van gentechproducten of van biologische producten, heeft iets te maken met de mate waarin we bepaalde waarden nastreven. Vinden we macht, controle en dominantie belangrijk, dan ligt een positief oordeel over gentechnologie voor de hand. Streven we het welzijn na van mens en natuur, dan zullen we meer affiniteit hebben met de biologische productiewijze. Daarvoor moeten we dan natuurlijk wel het een en ander weten. Enige kennis van productiemethoden lijkt een voorwaarde om waarden consequent te kunnen vertalen in zulke beoordelingen. En kennis betekent informatie en communicatie.

Onderzoek van het LEI laat zien dat er ten aanzien van communicatie over voedselveiligheid vijf consumentengroepen te onderscheiden zijn, op basis van hun voorkeur voor informatiebronnen, persoonlijkheidskenmerken en socio-demografische eigenschappen. Het ligt voor de hand dat met dit gegeven op specifieke kenmerken van deze groepen kan worden ingespeeld om zo de communicatie effectiever te maken. Als communicatie over voedselveiligheid met grote groepen in de samenleving al een probleem is, dan is te verwachten dat communicatie over voedselproductietechnieken op nog veel meer barrières stuit. Immers, het directe belang van de consument is daarbij op het eerste gezicht vaak veel minder duidelijk. Meer inzicht in de voorkeur voor informatiebronnen over de voedselketen en andere kenmerken van verschillende consumentengroepen zou dan ook hier gewenst zijn om de effectiviteit van de communicatie te kunnen verhogen.

Meer kennis en bewustzijn moeten dan ook nog leiden tot andere keuzes, tot een ander koopgedrag. Die inzet is er tenminste wel ten aanzien van de biologische landbouw, waar de overheid zich een aanzienlijke verhoging van de omzet ten doel heeft gesteld. Die inzet heeft minister Veerman natuurlijk ook, als hij pleit voor een meer bewuste consument, die kwalitatief  betere, duurzame producten kiest. Soms heeft meer informatie alleen echter nog niet het gewenste gevolg. Het besef dat bepaalde producten duurzaam zijn geproduceerd, zal alleen het koopgedrag kunnen veranderen, als mensen zich voldoende bewust zijn van hun eigen waarden. Dat dat niet altijd het geval is, laat Ellen Dreezens zien in haar artikel over onderzoek in Maastricht naar relaties tussen waarden en attitudes. Maar ook geeft zij aan dat er mogelijkheden zijn om deze te beïnvloeden en zo misschien (koop)gedrag te veranderen.

Reageer op dit artikel