artikel

Redactioneel: Bijgestelde verwachtingen

Algemeen

In de decembermaand van 2007 opende restaurant Ctaste in Amsterdam. De eetzaal is er pikdonker en je ziet er werkelijk geen hand voor ogen, helemaal niets. Alle zintuigen anders als de ogen worden erdoor op scherp gesteld. De vriendelijke eigenaar Bas de Ruiter, die het idee voor zijn restaurant opdeed in Parijs, had redactie van Voeding Nu voor een proefdiner uitgenodigd om eens te komen ervaren wat het is om de smaakpapillen in het donker te verrassen.

Een van de vier visueel gehandicapte kelners, die het restaurant in dienst heeft, brengt de gasten in polonaise naar hun tafeltjes. De ober is aan een belletje te herkennen en deze is weer bij de tafel te halen door hem of haar gewoon te roepen, door het gepraat van de andere gasten heen. Ook een tochtje naar de wc in polonaise, is een aparte ervaring, maar dat terzijde.

Wat mag je verwachten als je niet weet wat je voorgeschoteld krijgt? De smaak van veel van wat we gaan eten of proeven, wordt gestuurd door het verwachtingspatroon dat geschapen wordt. Zo testte de Amerikaanse onderzoeker Brian Wansink een nieuwe aardbeienyoghurt onder militairen in het U.S. Army Natick Soldier Center. Hij zei tegen de soldaten dat het om een nieuw product ging dat ook goed zou moeten smaken in het donker. Door omstandigheden eten militairen vaak in het donker. En het is van belang dat ze zich in alle gevallen zo goed mogelijk voeden, vandaar dat er in Natick veel onderzoek naar gedaan wordt. In de testruimte werd het licht uitgedaan; de militairen kregen echter geen aardbeien- maar chocoladeyoghurt voorgeschoteld. 19 van de 32 geteste personen vonden het een goede aarbeienyoghurt en eentje vond zelfs dat dit haar favoriete aardbeienyoghurtmerk zou worden.
Niet alleen het zicht en de omgeving kunnen sterk de smaakbeleving van eten bepalen, maar ook wat erover wordt gezegd. De naam ‘restaurant’ en ‘werkend met verse en originele ingerediënten’ in het persbericht deden al wat vermoeden over Ctaste. Met de eerste geuren, kon een beter beeld worden gevormd. Interessant was dat andere gasten achteraf vertelden dat ze zich gewoon aan de tafeletiquette hielden, door te eten met mes en vork bijvoorbeeld, uit gewoonte, al was de grootte van het aan de vork geprikte stukje eten moeilijk te schatten. De tast was dan ook een welkome aanvulling om de verwachtingen bij te stellen.

Reageer op dit artikel