artikel

Redactioneel: Giga-duurzame ambitie *

Algemeen

Redactioneel: Giga-duurzame ambitie *

Toen voedingsvoorlichter Joke Hammink veertig jaar geleden met haar carrière in de communicatie over voeding begon, bij het toenmalige Voorlichtingsbureau voor de Voeding (VoVo), was duurzaamheid geen issue. ‘Het ging alleen maar over gezonde voeding’, zegt ze in een interview in dit nummer. ‘Daar zijn in de loop van de tijd voedselveiligheid en hygiëne in opgenomen. Nu is duurzaamheid aan de beurt om een integraal onderdeel te worden van de adviezen over gezonde voeding.’

Hoe anders is het vier decennia later? Sinds een paar jaar besteedt het Voedingscentrum (de opvolger van het VoVo) al meer aandacht aan de bewuste keuze van de consument, waaronder het kopje duurzaamheid valt, onder andere via de meerjarige campagne Voedselkwaliteit , die mede gefinancierd wordt door het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV). Maar als het aan landbouwminister Gerda Verburg ligt gaat de ambitie verder. ‘Verduurzaming is immers een manier van denken en doen. Het moet tussen de oren van mensen zitten’, stelt ze in haar Nota Duurzaam Voedsel die ze begin juli aan de Tweede Kamer zond. Daarin staat verder dat Nederland over vijftien jaar wereldwijd koploper moet zijn als het gaat om de verduurzaming van de voedselproductie. Om dit te bereiken worden drie sporen gevolgd. Ten eerste wordt een duurzaam aanbod gestimuleerd (door innovaties), ten tweede wordt de consument verleid te kiezen voor duurzame voedselconsumptie en ten derde wordt de internationale gemeenschap warm gemaakt voor de Nederlandse aanpak.

Verburg staat niet alleen, want als uitvloeisel van de nota, stuurde ze met haar collega’s  Cramer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en milieubeheer en Koenders van Ontwikkelingssamenwerking, begin deze maand ook Beleidsagenda Duurzame Voedselsystemen naar de Kamer. In deze beleidsagenda ligt het accent op het ‘eiwitvraagstuk’ dat tot kabinetsprioriteit is gemaakt. De wereld zit immers in een vreemde eiwitspagaat. Enerzijds is er een verschuiving in de consumptie van plantaardige eiwitten naar die uit vlees, zuivel en vis (met name in de giga-bevolking van China en India). Met als positieve kant dat ondervoeding kan afnemen door het wegnemen van eiwittekorten. Anderzijds bedreigt de toenemende vraag naar dierlijk eiwit (in 2050 zijn er zo’n 9 miljard monden te voeden), bij een gelijkblijvend productiesysteem, de voedselzekerheid en de ecosystemen.

Met Nederland als gidsland zouden we (mondiaal) tot een transitie in de consumptie moeten komen van dierlijke eiwitten naar duurzaam geproduceerde dierlijke en plantaardige eiwitten.  Een giga-duurzame ambitie. Ik ben benieuwd waar de voedingsvoorlichting over veertig jaar staat.

Dit artikel verscheen in Voeding Nu nummer 7/8 van juli/augustus 2009 op bladzijde 3

Reageer op dit artikel