artikel

De passie van… Gerdien Dalmeijer *

Algemeen

De passie van… Gerdien Dalmeijer *

‘Ik heb eerst een jaar Technische Bedrijfskunde gestudeerd aan de Technische Universiteit Eindhoven. Dat viel toch tegen.

Hoe bent u in de voedingssector terechtgekomen?
‘Ik heb eerst een jaar Technische Bedrijfskunde gestudeerd aan de Technische Universiteit Eindhoven. Dat viel toch tegen. Toen heb ik een assessment gedaan waaruit bleek dat mijn interesse toch lag aan de kant van de volksgezondheid. Ik ben erg nieuwsgierig wat voor effect voeding heeft op de gezondheid. Ik stapte over naar Wageningen UR waar ik Voeding & Gezondheid ging studeren. Na mijn studie begon ik bij Unilever als voedingsonderzoeker. Het Ik Kies Bewust (IKB)-logo. Het werk bij Unilever was leuk maar de wetenschap begon steeds meer te trekken. Ik besloot te promoveren bij het Julius Centrum op de relatie tussen aderverkalking en vitamine-K. Hoe deze vitamines eraan bijdragen om aderverkalking te voorkomen of terug te dringen.’

Wat houdt uw huidige werk in?
Na mijn promotie ben ik bij het Julius Center blijven hangen. Hier ging ik me bezighouden met de vaatgezondheid van kinderen. Vaak wordt aangenomen dat aderverkalkingen een ouderdomsziekte is. Maar ze ontstaan gedurende je hele leven. Dat begint al tijdens de kinderjaren. Wij kijken welke factoren invloed hebben op de vaatgezondheid van kinderen. Wat we bij hen zien, zien we ook bij volwassenen. Kinderen die op vijf- tot achtjarige leeftijd te zwaar zijn, hebben minder gezonde vaten dan leeftijdsgenootjes zonder overgewicht. Bij de eerste groep kunnen de aderen minder flexibel (‘stijver’) zijn, wat duidt op minder gezonde bloedvaten. Zelf doe ik de analyses en begeleid studenten bij hun afstudeeronderzoeken op dit gebied. Zo’n onderzoek doen we in een “geboorte cohort”. We volgen kinderen vanaf hun geboorte. Als ze tussen de acht en tien jaar zijn, nodigen we ze uit. We nemen vragenlijsten af, meten hun lengte en kijken naar hun adergezondheid. Ik coördineer dit allemaal.’

Wat zou u nog onderzocht willen zien?

‘Waar ik tegenaan loop, is dat het voedingspatroon bij kinderen zo moeilijk te meten is. Een kind van één eet anders dan een van drie. De eetpatronen veranderen zo snel. Stuur je dus een vragenlijst aan de ouders dan krijg je dus steeds andere antwoorden. Je moet kinderen dus langdurig volgen om te onderzoeken wat de gevolgen van hun eetpatronen zijn op hun gezondheid. Bij volwassenen is dit allemaal gemakkelijker omdat ze meer een standaard eetpatroon hebben. Het is niet mijn ambitie om dit ingewikkelde probleem zelf op te lossen. Wel wil ik graag een bijdrage leveren en hierin meedenken. Nee, voeding is geen medicijn maar speelt op de achtergrond wel degelijk een rol. Als je voedingspatroon jarenlang niet goed is dan telt dit zeker mee in je totale gezondheid.’

Dit artikel verscheen in Voeding Nu nummer 9 van september 2015 op bladzijde 19

 

Reageer op dit artikel