artikel

Gewichtsconsulent Marloes Verest: ‘Je bent niet mislukt, je hebt een mislukt lijnverleden’

Algemeen

Gewichtsconsulent Marloes Verest: ‘Je bent niet mislukt, je hebt een mislukt lijnverleden’

Affectief, met soms wel te veel empathie, vindt ze zelf, helpt gewichtsconsulente Marloes Verest (53) jaarlijks tientallen mensen aan een gezonder gewicht. Ze komt thuis bij mensen die met de reguliere voorlichting maar mondjesmaat worden bereikt. Als ze ziet dat mensen veranderen en succes hebben, voelt ze zich het meest voldaan.

Ze noemt zichzelf een ambulante gewichtsconsulente. Mensen komen niet bij haar aan huis, in Eindhoven, waar ze met haar man en twee dochters van 14 en 21 woont. Zij zoekt ze op, per auto of per fiets als ze dichtbij genoeg wonen. Zo komt ze bijvoorbeeld bij een gezin waarvan de vader chauffeur is. Via-via kwamen ze bij Marloes terecht, ze wilden zelf graag wat aan hun gewicht gaan doen. ‘Waar begin je dan? Ik ga niet in de koelkast kijken. Ik ga ook niet meteen zeggen wat ze allemaal wel en niet moeten doen.’ Ze is tijdens dit interview een paar keer heel duidelijk over het wijzende vingertje: dat wil ze absoluut niet. ‘In een eerste, meestal langer intakegesprek probeer ik de beste aanpak te kiezen’, vervolgt ze. ‘Bij dit gezin was het gebruik om vrijwel iedere avond nog te frituren, even een lekker snackje. Ja, ik vind zo’n Brabantse sfeer ook reuzegezellig, maar ik heb geprobeerd dat frituren wel terug te brengen tot het weekend.’ Door het vertrouwen van het gezin te winnen, is haar dat aardig gelukt. ‘Het gaat om kleine stapjes. Inmiddels neemt de vader ook een koelbox mee naar zijn werk, in de vrachtwagen. In zijn kringen is het nog heel gebruikelijk om in de lunchpauze even naar het café of de cafetaria te gaan. Ik ben heel blij als ik dit soort aanpassingen zie.’

Poeders, pakjes of eiwitshakes

Een ervaringsverhaal van een heel ander kaliber is een 22-jarige technologiestudent uit Eindhoven. Veel te zwaar en hij wilde daar wat aan doen. ‘Het is een jonge gast die 29 kilo verloor’, zegt Marloes. ‘Hij studeert, werkt bij Ikea en gaat nu ook nog vier keer per week naar de sportschool met een persoonlijke coach. Daar heeft hij aan verteld dat hij met mij bezig was af te vallen. De coach belde mij met de vraag of het niet allemaal te snel ging. Dat was naar mijn idee niet zo, omdat ik zeker wist dat hij goed en ruim voldoende at. Maar ik heb er wel aan toegevoegd dat het niet de bedoeling is om met poeders, pakjes of eiwitshakes te gaan werken, zoals dat weleens gebruikelijk is in sportscholen.’

Soms kijkt ze wel in de koelkast van mensen thuis, als ze het zelf willen. ‘Natuurlijk zie ik daar dan producten staan die bepaald niet altijd gezond zijn. Daaraan zie ik ook dat de verleiding in de supermarkt groot moet zijn. Maar als mensen veel junkfood in huis hebben, ben ik allang blij als er ook een Hero-drinkontbijt in de koelkast staat: altijd beter dan geen ontbijt en om elf uur een Red Bull en muffin waarvan ze dan denken dat het goed voor ze is.’

Zwaar lijnverleden

Vanuit de beroepsorganisatie voor gewichtsconsulenten (BGN) is het niet toegestaan tijdens het afvallen met afvalsupplementen te werken. Verest weet dat sommige consulenten dat toch doen. Ze laakt dat gedrag. ‘Het gaat erom dat mensen gezonder en voldoende gaan eten op een normale manier. Uiteindelijk helpen de pakjes je niet. De student was voor mij qua zelfdiscipline eigenlijk een inkoppertje en hij wilde zelf heel graag. Maar de meeste mensen die ik ontmoet, hebben een zwaar lijnverleden achter de rug met alle jojo-gevolgen van dien.’ Bij hen werkt ze aan normalisering van het eetpatroon. Voor het zo ver is, moet er vaak heel wat overwonnen worden. Ze is soms sterk verbaasd over de situaties die ze tegenkomt: ‘Teleurstelling, verborgen verdriet uit verleden, mensen die zichzelf niet meer zien staan, partners die zeggen dat hun vrouw moet afvallen, stress; soms denk ik, dat kan niet waar zijn. Ik ben geen psycholoog of psychiater. Als de problemen te serieus zijn, dan vraag ik of ze er met hun huisarts of anderen over gepraat hebben of mijn werkdoelen veilig zijn. Ik probeer door te verwijzen, want ik weet heel goed mijn plaats: dit soort problemen kan ik niet oplossen.’ Marloes laat dit soort cliënten echter niet los en gaat gewoon in op de gewichtsproblemen, in de wetenschap dat een ongezond voedingspatroon wel vaak samenhangt met de andere problemen. ‘Ik benoem de problemen die ze naar voren brengen altijd als een deelprobleem. Iemand die een burn-out heeft, is zelf niet de burn-out. Iemand die door haar partner een mislukking genoemd wordt, is zelf niet de mislukking. Ook als het om gewicht gaat, draait het heel vaak om het wegnemen van gevoelens over schuld en falen. Ik probeer ruimte in het hoofd van mijn cliënt te krijgen, zodat er ook weer ruimte is om af te vallen.’

Marloes heeft een groot sociaal netwerk. De meeste van haar cliënten komen door mond-tot-mond-reclame bij haar. Ze vindt het nog lastig om via andere media aan pr voor haar zaak te doen. Wel heeft ze een Facebookpagina, maar langs deze weg gaan cliënten zich niet bij haar aansluiten. ’Dat is begrijpelijk, want in heel veel gevallen draait het toch om schaamte voor het gewicht of het uiterlijk’, verklaart Marloes. ‘De meeste mensen komen bij mij omdat ze ontevreden zijn met hun lichaam. Het wegnemen van schaamte is een van de belangrijkste zaken als ik ze behandel: laat dat “moeten lijnen” los. Je hoeft er niet uit te gaan zien als een model. Van een aantal van mijn cliënten weet ik dat ze een bikini hebben durven kopen en weer zo op het strand durven zitten. Ook al zijn ze niet topslank, dan is dat heel waardevol. De schaamte voorbij is het allermooiste resultaat.’

Vergoedingen

De meeste cliënten krijgen zeven consulten bij Marloes, maar met enkelen heeft ze al enkele jaren contact. Sommige klanten appen dagelijks of ze bellen af en toe voor wat nieuwe ondersteuning. Bijvoorbeeld als ze van vakantie terug zijn en zijn aangekomen. ‘Dat is niet zo erg, vier de vakantie nog een beetje door, zeg ik dan, en pak daarna de draad weer langzaam op.’

Marloes geeft aan het nog lastig te vinden om rond te komen, al is ze wel te spreken over de vergoedingen die vooral ziektekostenverzekeraar VGZ in aanvullende pakketten heeft. ‘Ze zien het nut in van preventie, maar over het algemeen is het nog te weinig. Dat geldt ook voor de diëtistenvergoeding. Hoe kun je nu iemand in drie uurtjes behandelen? Gelukkig timmert de BGN enorm aan de weg richting de andere zorgverzekeraars en promoten ze nu zeer actief het vak van gewichtsconsulent. Als mensen bij mij komen, of ze de behandeling nu vergoed krijgen of niet, is het eerste wat ik doe ze feliciteren, dat ze zichzelf een heel mooi cadeau hebben gegeven om aan hun lichaam te werken. Daarna zeg ik dat het nu klaar moet zijn met het gekkenhuis dat lijnen heet en gaan we stap voor stap aan de slag.’

Opleiding

Marloes studeerde een tijdje antropologie en pedagogiek aan de universiteit, maar de statistiek nekte haar studie. ‘Ik ben een echte alpha’, zegt ze. Ze ging de horeca in, daarna de kunst- en reiswereld en runde met een vriend een aantal jaren een camping aan de voet van l’Alpe d’Huez in Frankrijk. ‘Ik deed daar alles en ik was meestal degene die de bezoekers van medische hulp voorzag en regelmatig mocht ik mensen naar het ziekenhuis begeleiden. Het is ongelofelijk hoeveel mensen onvoorbereid, vaak op slippertjes, de berg opgaan, met alle gevolgen van dien.’ Nadat ze haar man ontmoette, vestigde ze zich weer in Eindhoven. Ze was altijd al geïnteresseerd in eten en bourgondisch genieten, maar nadat ze bevallen was van haar oudste dochter begon ze zich meer in de wetenschap achter voeding te verdiepen. Kon ze daarvoor overtollig gewicht gemakkelijk kwijtraken, na de geboorte van de baby ging dat steeds moeilijker. ‘Het ging maar met onsjes tegelijk.’ Ze worstelde veel met afvallen en aankomen en vertrouwde het niet helemaal meer. Pas later, via zelfhulp op internet en bezoeken aan specialisten, kwam ze erachter dat door de zwangerschap haar schildklier niet meer naar behoren werkte.

Vanuit haar persoonlijke interesse besloot ze een cursus voedingsleer van de LOI te doen. Om meer kansen op werk te hebben, volgde ze daarna nog een cursus tot gewichtsconsulent, die ze nog uitbreidde met een cursus Kind en Voeding. ‘Ik kon, toen ik al tot gewichtsconsulent was opgeleid, vrij snel coach worden bij de Weight Watchers’, vertelt ze. ‘Ik had twee groepen in Oosterhout en Eindhoven. Mijn hart lag bij het helpen van mensen die willen afvallen, maar ik merkte dat het verkopen van de spullen van Weight Watchers, ondanks dat het een goed programma is, me wat tegenstond. En de groepen waren wel erg groot, waardoor ik de deelnemers niet voldoende aandacht kon geven. Ik dacht toen dat een-op-een-behandelingen me meer zouden liggen. En dat blijkt, want ik ben inmiddels met veel plezier vier jaar als zelfstandig gewichtsconsulent actief. Ik heb een paar keer een praktijkruimte gehad, maar ik merk dat het prettiger is als ik ambulant werk. Het is minder “medisch”. Ik kom het meest bij de mensen thuis of we spreken in een gelegenheid af, zoals met een van mijn cliënten die het liefst in het Ikea-restaurant afspreekt. Mensen komen uit zichzelf naar mij, ze moeten zich vrij kunnen voelen om te laten zien hoe ze altijd gegeten hebben. Dat is anders en een essentieel verschil als je vanwege medische redenen naar een diëtiste zou moeten.’

In dit verband wijst ze ook naar de afvalpogingen in het dorp Leende dat op steenworp afstand van haar praktijk ligt. Artsen sporen er de bevolking aan om wat op hun gewicht te letten, het beste door geen koolhydraten meer te nemen. Marloes irriteert zich aan de groepsdruk en de manier van aanpak. ‘Het is een dorp, ik weet hoe dat in dorpen gaat, ik ken ook een paar mensen in Leende; als je niet meedoet, ben je al snel een buitenbeentje’, zegt ze. ‘Het zal je maar gebeuren dat je in de supermarkt staat en dorpsgenoten zich met jouw eten gaan bemoeien. Ik heb ook wel eens voor een verjaardag chips en wijn in mijn winkelwagentje. We gaan niet bij elkaar in het wagentje kijken om te controleren. Als gewoon mens moet je ook eens naar een cafetaria kunnen en als je daar dan toch naartoe gaat, neem je wat je lekker vindt. En natuurlijk val je af als je niet meer naar de snackbar gaat, niet meer drinkt en geen koolhydraten meer eet. Maar wie houdt dat vol? Ook de mensen in Leende willen na een tijdje weer een normale boterham kunnen eten, daar is niets mis mee. Koolhydraten zijn geen vergif. Het is leuk om met een nieuwe methode kennis te maken, maar afvallen moet geen gevangenis worden.’

Reageer op dit artikel