artikel

De praktijk van Michel Willems: ‘Opleiding tot gewichtsconsulent is ook nuttig voor diëtisten’

Algemeen

De praktijk van Michel Willems: ‘Opleiding tot gewichtsconsulent is ook nuttig voor diëtisten’

Hij begon op latere leeftijd aan een diëtistenopleiding, die hij tussen 2011 en 2017 in deeltijd volgde aan de Haagse Hogeschool voor Voeding en Diëtetiek. In maart van 2017 zwaaide hij er af en vrijwel meteen vestigde hij zich als zelfstandig diëtist aan huis in zijn woonplaats Den Bosch. Met de cliënten loopt het in zijn praktijk nu nog geen storm, maar Willems verwacht dat de aandacht die hij wekelijks aan zijn praktijk besteedt zijn vruchten zal gaan afwerpen.

Na zijn middelbare school deed geboren Bosschenaar Willems een opleiding in administratieve richting (meao) en een opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening. Na eerst een tijdje als maatschappelijk werker met randgroepjongeren te hebben gewerkt, waar hij op een gegeven moment ‘klaar mee was’, kwam hij bij uitzendbureau Randstad als intercedent in dienst. ‘Het werk stond me steeds vaker tegen, omdat ik cliënten almaar iets moest beloven – vast werk – wat uiteindelijk vaak niet waargemaakt kon worden. Toen een vriend me vroeg mee te gaan om een zeilboot naar Portugal te brengen, heb ik mijn baan opgezegd. Mijn zekerheden waren toen weg, maar ik wilde dit avontuur aangaan. Ik kon niet zeilen, dat heb ik van mijn vriend geleerd. Ik kon ook nog niet koken, maar de afspraak was wel dat ik dat aan boord zou gaan doen. Op de boot zette Willems zijn eerste schreden in de ‘professionele’ keuken en daar wakkerde zijn interesse in het koksvak aan. Terug uit Portugal besloot hij de koksopleiding bij De Rooi Pannen in Tilburg te doen, die goed staat aangeschreven en onder meer Rudolph van Veen opleidde. Hij volgde de opleiding tot restaurantkok en breidde deze uit met een diploma voor zelfstandig werkende kok. ‘Ik vind dat als je iets doet, je beslagen ten ijs moet komen’, zegt Willems. ‘Op die opleiding heb ik enorm veel inzicht in producten en de eigenschappen ervan gekregen.’ Hij ging in de horeca werken als kok en bedrijfsleider, maar al snel runde hij als compagnon met vrienden zijn eigen restaurant Umami, een bistro in Den Bosch. ‘Daar kwam door onderlinge onenigheid een einde aan. Het geschil eindigde in de rechtbank en resulteerde in een flinke restschuld. Door alle perikelen was ik een tijdje arbeidsongeschikt en begon ik na te denken over wat ik verder wilde. Eigenlijk had ik psychologie willen gaan doen, gedrag heeft mijn interesse, maar mijn broer stimuleerde me toch iets met eten te gaan doen, omdat daar mijn passie lag. Uiteindelijk kwam ik erop uit dat ik diëtetiek wilde gaan studeren. Ik had het idee dat ik mijn kennis van lekker eten kon combineren met kennis over gezonde voeding en dat wilde ik over gaan brengen op anderen.’

Straffe studie

Willems had, voor hij aan zijn opleiding begon, een heel ander beeld van het vak van diëtist. ‘Ik dacht dat alles veel meer gericht zou zijn op lekker en goed eten, “het goede eten”, maar het bleek om een straffe basisopleiding te gaan.’ Hij vindt de kennis die hij er opdeed heel belangrijk en waardevol, maar miste gedurende zijn opleiding ook de aandacht voor praktische vaardigheden en het gedrag van mensen. Reden voor hem om meteen al na zijn propedeuse een opleiding tot gewichtsconsulent erbij te doen. ‘Deze cursus was niet zo moeilijk, omdat ik op de diëtistenopleiding natuurlijk al de nodige voedingskennis opgedaan had, maar ik heb er toch nog dingen geleerd die ik niet wist. Ik leerde er vooral hoe ik het beste met mensen kon praten en kreeg meer praktische vaardigheden.’ De interesse voor het fenomeen afvallen kwam bij Willems ook bij zijn moeder vandaan. ‘Zij heeft een lang verleden van lijnen achter de rug, waarmee wij als kind al te maken hadden’, verhaalt hij. Later leerde ik over gewichtsbeheersing dat er mensen zijn die “genetisch belast zijn uitgerust”, zoals Tatjana van Strien het zo mooi zegt. Ik denk dat het gedrag van mijn moeder ook heeft bijgedragen aan mijn keuze voor voeding en diëtetiek.’ Willems raadt iedere student diëtetiek aan ook een opleiding tot gewichtsconsulent (erbij) te volgen en zou graag zien dat opleidingen dit onderdeel als minor aan gaan bieden. Enerzijds om praktische vaardigheden te ontwikkelen, anderzijds omdat het als diëtist meer mogelijkheden biedt op werk en een vergoeding door de zorgverzekeraars.

Actief als kok

Tussen 2011 en 2017 ging Willems een dag per week naar de dietistenopleiding, besteedde hij zijn tijd aan thuisstudie en was hij ook nog freelance kok. Vanaf 2012 hing het bordje ‘gewichtsconsulent’ aan zijn deur. ‘Ik heb regelmatig cliënten gehad, maar ook al heb je een bordje op de deur, de cliënten komen niet vanzelf. Omdat er ook geld binnen moest komen, was, en ben ik nog steeds, veel als freelance kok aan het werk.’ Voor tegen het einde van het jaar wordt er een beroep op hem gedaan. Zo kon hij eind november koken op een partyboot in Duitsland en begin december op grote bijeenkomsten in het Franstalige deel van de Belgische Ardennen. ‘Als kok moet je honderd procent presteren. Mensen denken er soms wel wat licht over, maar als je voor ruim zeshonderd man moet koken, dan moet je iets waarmaken. Doe je dat niet, dan maak je slechte reclame en word je niet meer gevraagd.‘ Willems besteedt nu een paar dagen per week aan zijn diëtistenpraktijk. Om aan de weg te timmeren, benaderde hij alle huisartsenpraktijken in Den Bosch en omgeving. ‘Ik kwam erachter dat alles al dichtgespijkerd was, allemaal voorzien’, zegt hij. ‘Ik heb nu nog niet heel veel cliënten, maar door aandacht te besteden aan bijscholing en door mijn promotieactiviteiten, denk ik dat het beter zal gaan lopen. Ik maak nu bijvoorbeeld ook filmpjes die ik deel op Facebook en waarmee ik reclame maak. Ook zorg ik dat ik regelmatig in de plaatselijke kranten kom en ik heb een keer een flyer meegestuurd met een lokale krant, waarin ik mijn methode I-Change Weight uitleg. Het is wel duur, zo’n flyer meesturen, en het levert nog niet voldoende op’, aldus Willems. I-Change Weight leidde hij af van een methode die in de Nederlandse Obesitas Kliniek wordt gebruikt, waar hij stage liep. Hij sneed het programma toe op mensen die individueel en in groepsverband willen afvallen. Daarnaast zoekt hij nu de samenwerking met een organisatie in de GGZ-zorg die mensen met ernstig overgewicht behandelt. ‘Deze organisatie is gericht op mensen die bariatrische chirurgie willen ondergaan en daarom hun leefstijl moeten aanpassen. Zo’n operatie is vrij kostbaar en de organisatie probeert mensen dan ook zo ver te krijgen dat ze hun leefstijl zodanig in een gezonder richting aanpassen dat een ingreep niet meer nodig is. De kosten voor deze zorg zijn aanzienlijk minder dan die voor een operatie.‘ Willems hoopt er zijn steentje aan te kunnen bijdragen en daarmee meteen zijn werkkring uit te breiden, maar voorzichtig denkt hij ook alweer over een volgende studie na. ‘Gedragsverandering vind ik bijzonder interessant. Daar komt het uiteindelijk allemaal op neer. Ik zou me wat meer willen verdiepen in social marketing. Als multinationals erin slagen mensen aan te zetten ongezonde producten te kopen, moet het toch ook lukken mensen op een positieve manier te beïnvloeden.’

Naam: Michel Willems (45);

Praktijk: Sinds januari 2017 (diëtist), 2012 (gewichtsconsulent);

Specialisatie: Overgewicht, koken;

Investering: Circa € 10.000;

Hoogtepunt: De ontwikkeling van mijn I-Change Weight-plan;

Dieptepunt: De frustratie als mensen afhaken om de verkeerde redenen; onderhandelingen met fysiotherapeuten.

Do’s: ‘Echt actief bezig zijn om je praktijk te promoten. Dat kan via de traditionele of sociale media, bijvoorbeeld een plaatselijke krant of Facebook. Door actief te zijn in je omgeving, kunnen mensen zien dat je er bent.’

Don’ts ‘Een te grote verwachting scheppen, dus niet meer beloven dan je kunt waarmaken. Ook is het goed om geen opgeheven vingertje te gebruiken, niet te zeggen wat cliënten moeten, maar veel meer als een coach naast ze gaan staan.’

Reageer op dit artikel