artikel

De praktijk van Sofie De Laet: ‘Doe maar normaal en ga voor de middenweg’

Algemeen

De praktijk van Sofie De Laet: ‘Doe maar normaal en ga voor de middenweg’

Sofie De Laet runt twee praktijken, net over de Nederlandse grens, in het Belgische Turnhout en Dessel. In Dessel heeft ze sinds dit jaar voor het eerst haar geheel eigen praktijk, waarin ze drie dagen per week werkt: De Groepspraktijk. In Turnhout is ze als diëtiste gelieerd aan een huisartsenpraktijk en werkt ze een dag per week op een hogeschool voor sport en bewegen. Dit artikel komt uit de printuitgave van Voeding Nu 7.

Op de hogeschool werkt ze aan examenroosters. Dat heeft weinig met voeding te maken, maar ze vindt het leuk werk dus is ze het blijven doen. De praktijk in Dessel heeft sinds 1 september van dit jaar haar focus. De praktijk nam ze al over per 1 januari, maar vanwege haar zwangerschap heeft ze haar werktijd pas later dit jaar langzaam uitgebreid, van een paar dagen naar drie. ‘Het was jaren geleden al een droom van mij om zelf een beroepspraktijk te starten’, vertelt Sofie. ‘Toen deze praktijk over te nemen was, dacht ik, dit is mijn kans.’ De praktijkruimte ligt bovendien dicht bij haar huis, twee straten verderop, goed zichtbaar aan de doorgaande weg van Dessel naar Retie. Het gaat om een groepsgebouw waarin behalve diëtiste Sofie, drie andere (para)medici zitten. ‘Toen ik de praktijk overnam, was er al een psycholoog gehuisvest. Ik heb de praktijk uitgebreid met een podoloog en een medisch pedicure.’ Met alle medewerkers zijn afspraken gemaakt over doorverwijzingen naar elkaar. ‘Ik behandel wel mensen die gedragsproblemen hebben die raken aan hun voeding, maar zodra er sprake is van een ‘echte’ stoornis, zoals bij heftige emo-eters, verwijs ik door. We bekijken dan of we een cliënt samen kunnen helpen.’ Buiten haar praktijk is in Dessel nog een andere, zelfstandig diëtiste gevestigd waarmee Sofie ook contact onderhoudt. ‘Zij richt zich vooral op mensen met overgewicht, ik ben meer gespecialiseerd in darmproblematiek en het Fodmap-dieet. Als cliënten complexere problemen hebben, verwijst ze naar mij door.’ Een dorp verderop, in Retie, werkt een in kindervoeding gespecialiseerde diëtist. ‘Als ik kinderen tegenkom met complexere voedingsproblemen, verwijs ik meestal naar haar door.’

Goedgevulde agenda

Sofie heeft niet te klagen over een goedgevulde agenda met cliënten. Het merendeel weet haar te vinden via internet (85%), de huisarts (10%) of via mond-tot-mondreclame (5%). ‘De meeste mensen komen op me af omdat ik werk met de methode van Sandara Bekkari, een beroemde Belgische voedingsdeskundige die op TV een kookprogramma heeft en enkele boeken heeft geschreven.’ Met de zogenoemde Sana-methode van Bekkari (Nooit meer diëten) wordt geprobeerd in zeven stappen naar een gezonde voeding en leefstijl te werken. De methode bestaat uit de onderwerpen aandacht en bewust bezig zijn, voldoende water drinken, een gezond ontbijt, gezonde tussendoortjes, een warme maaltijd met veel groente, superfoods (waartoe onder andere gerekend seizoensgroenten, kruiden, olijfolie en vette vis) en beweging.

‘Ik werkte al met Sandra voor ze bekend werd. Er is in Vlaanderen nu een netwerk van zo’n dertig diëtisten die met de Sana-methode werken. Wij verkopen niets, geen pakjes of zakjes, maar werken aan een gezonde leefstijl. Dat spreekt veel mensen aan. Als Sana-coaches zijn we per regio verdeeld. Als er iemand in mijn regio een Sana-diëtist zoekt, dan komt die vaak via Facebook bij mij terecht. Dat werkt prima. Ik heb ook weleens advertenties gezet of een flyer verspreid, maar dat liep niet zo goed. Facebook is het medium waar ik het nu vooral van heb.’ Een nieuwe uitdaging in haar praktijk heeft ze nu gevonden in het aanbieden van groepsonsultaties en het geven van openbare lezingen onder andere voor collega’s.

Belgische Voedingsdriehoek

Volgens Sofie wijkt de Sana-methode niet veel af van de officiële Belgische voedingsrichtlijnen die verwerkt zijn in De Voedingsdriehoek, zeg maar de Belgische Schijf van Vijf. ‘Ik heb de Driehoek daar ook staan’, wijst ze naar het schap in haar praktijkruimte. ‘Sinds de richtlijnen veranderd zijn, is de Driehoek wel dichter bij de Sana-methode gekomen.’ Zo is er binnen de Belgische Voedingsdriehoek, die sinds een jaar is vernieuwd, meer aandacht voor noten, plantaardige voeding en portiegrootte gekomen. ‘Ook is de nadruk op koolhydraten wat minder dan in de oude Driehoek’, vervolgt Sofie. ‘Binnen de Sana-methode is er wel wat meer vrijheid voor de cliënten. Wij hanteren de tachtig-twintig regel, wat wil zeggen dat je ook af en toe eens mag zondigen. Als je te streng bent, houden mensen het niet vol.’ Ze illustreert dat laatste aan de hand van cliënten die in haar praktijk kwamen. Zoals mensen die ineens volledig koolhydraatarm gingen eten. ‘Ze aten ineens helemaal geen brood of aardappelen meer. Sommige mensen met een gezin gingen zelfs twee potjes koken thuis. Dat hou je geen leven lang vol. Je kunt dan eigenlijk ook niet meer op een leuke manier naar een feestje. Mensen maken het zich, mede onder invloed van de hypes, veel te moeilijk. Ik zeg altijd, ga op zoek naar iets wat je langer kunt volhouden. Mijn motto is: doe maar normaal en ga voor de middenweg; alles in de juiste verhoudingen.

In haar praktijk merkt Sofie goed welke hypes er leven, zoals de commotie rond het boek de Voedselzandloper of de recente vermelding in een krant dat kokosvet puur gif is. ‘Cliënten komen ermee en ik bespreek het met ze. Vaak gaat het om dingen vermijden of alleen maar één ding doen. Ik zeg in het algemeen: ga voor zo natuurlijk mogelijk.’ Soms is ze het niet helemaal eens met de Belgische voedingsdriehoek. Zo staat al het ultraprocessed food op een ‘zwarte lijst’, wat in België al veel kritiek van de voedingsindustrie kreeg. ‘Dat betekent bijvoorbeeld dat kippenwit of kippenham (kipfilet, red.) als ultraprocessed food wordt gezien. Maar dat vind ik te zwart-wit. Ik wil best plantaardig beleg op een boterham stimuleren, maar als iemand zijn salami of boterhamworst vaker inruilt voor kipbeleg, dan ben ik ook al tevreden. Iemand die al meer gewend is aan plantaardige voeding kun je gerust aanbevelen vaker humus, guacamole of pindapasta te gebruiken, maar voor velen is dat nog een stap te ver.’

Huisartspraktijk

De meeste cliënten die via internet en de Sana-methode bij Sofie binnenkomen, willen een gezond gewicht en dito leefstijl. Cliënten die via de arts komen hebben vaak een problematiek die gelieerd is aan een ziektebeeld, zoals diabetes, een hoog cholesterol, darmproblematiek (FODMAP) of de noodzaak af te vallen.

Net als in Nederland zijn de vergoedingen voor cliënten die bij de diëtist komen beperkt. ‘Voor kinderen met obesitas kunnen vanaf januari volgend jaar zes consulten terugbetaald worden. Verder hangt het van de ziekenkas of het ziekenfonds af hoeveel vergoeding iemand krijgt voor een bezoek aan de diëtist; elk fonds heeft zijn eigen regeling, maar in de praktijk komt het neer op circa 40-50 euro per jaar. Diabeten hebben recht op twee consultaties van een half uur op jaarbasis. Tja, je bent soms al een half uur met de intake bezig, dus dat is te weinig. Maar mijn indruk is dat veel mensen het zelf willen betalen, ik hoor er weinig klachten over, heb niet de indruk dat het mensen tegenhoudt. De Vlaamse diëtistenvereniging is echter al jaren aan het pleiten voor meer vergoeding. Ik zou het redelijk vinden als de consultaties grotendeels terugbetaald zouden worden. Hoe lang een behandeling duurt, varieert per persoon. We hebben zo alles uitgelegd, maar zeker na verloop van tijd gaat het toch meer om ondersteuning van mensen, ze hebben een stok achter de deur nodig.’

Ervaringen

Na haar afstuderen als diëtiste wilde Sofie het liefst in een kliniek werken. Na eerst een jaar in een afslankcentrum met infraroodcabines te hebben gewerkt en een tijdje als artsbezoeker (in België ‘medisch afgevaardigde’ genoemd), begon ze ook voor zichzelf in Turnhout. Ook werkte ze nog als hostess. ‘Er waren in de ziekenhuizen niet veel vacatures, maar omdat ik geen vast contract had, had ik wel de mogelijkheid om gemakkelijk te solliciteren. Zo kwam ik in deeltijd bij het AZ Klina in Brasschaat terecht. Ik vond het heel interessant vanwege de vele problematieken die ik daar tegenkwam op het gebied van de lever, maag, darmen en nieren. Er waren veel mensen met darmproblematiek. Hierdoor ben ik me meer gaan verdiepen in het FODMAPdieet. Er zijn ervaringen van mensen met pijn die na zo’n dieet weer beter waren, al was het maar door tijdelijk bepaalde koolhydraten niet te eten. Ook nu nog zie ik elke week nog wel mensen met darmproblematiek. Uiteindelijk moest ik bij het AZ Klina stoppen, omdat ik met mijn man van Turnhout naar Dessel verhuisde: de afstand werd te groot en de verbinding met Brasschaat was slecht. Maar na tien jaar vind ik het nu nog super om diëtiste te zijn en heb ik geen spijt van mijn keuze.’

Opleidingen in België

Sofie studeerde af aan de diëtistenopleiding van de Katholieke Universiteit Leuven, een bacheloropleiding. Het is een van de vier diëtistenopleidingen in België. Andere zitten in Geel, Antwerpen en Gent. ‘Tijdens mijn middelbareschooltijd ben ik in Geel gaan kijken naar de opleiding. Het sprak me meteen aan, omdat ik zelf al veel met voeding bezig was: ik had vroeger problemen om goed op gewicht te blijven. Daarnaast bevat de opleiding veel wetenschapsvakken en dat was mijn sterke punt, vond ik leuk om te doen. Het was eigenlijk een persoonlijke overtuiging om verder te gaan met diëtetiek.’

 

Sofie de Laet dos

Reageer op dit artikel