artikel

Weggegooid geld

Algemeen

Weggegooid geld

Voor dit nummer was ik op bezoek bij een diëtiste in België om te praten over haar praktijkvoering. Daar speelt soortgelijke problematiek als in Nederland onder de diëtisten: de lage (financiële) waardering en de beperkte vergoedingen door zorgfondsen. Dit artikel komt uit de printuitgave van Voeding Nu 7.

In Vlaanderen is er voor een cliënt van een diëtist veertig tot vijftig euro per jaar vergoedbaar. Diabetici hebben recht op twee consulten van een half uur, nog net iets minder dan in Nederland. ‘Tja, je bent soms al een half uur met de intake bezig, dus te weinig’, vertelt diëtiste Sofie de Laet. ‘Maar ik heb niet de indruk dat het mensen tegenhoudt.’ Dat laatste is natuurlijk mooi en daaruit spreekt meer waardering dan geld alleen. Het draait immers om goede hulp. Een ander lichtpuntje in het Vlaamse is dat er vanaf januari 2019 voor kinderen met obesitas zes keer een vergoeding van dieetzorg per jaar mogelijk is.

In België strijdt de belangenvereniging van diëtisten al jaren voor meer (financiële) waardering voor de diëtist. In Nederland zijn de zorgverzekeraars ook niet al te scheutig met vergoedingen voor clienten van de diëtist. Het is een lastig parket, omdat de diëtistenverenigingen geen centrale afspraken met verzekeraars mogen maken. Groepjes diëtisten kunnen wel onderhandelen, maar staan vaak zwak, als het ze al lukt aan tafel te komen. Schreeuwen helpt. Toen de actiegroep ‘Red de diëtist via Facebook’ aandacht vroeg voor de financieringsproblematiek, kwamen de zorgverzekeraars uit hun schulp en raakten ze collectief in gesprek met de diëtisten. Enkele overwinningen zijn al geboekt. Zo kopen VGZ, DSW en ASR het telefonisch consult toch in. En in menig praktijk stellen cliënten al de vraag bij wie ze zich het beste kunnen verzekeren. Het leeft.

In de landelijke polder wordt ondertussen met man en macht getimmerd aan een Nationaal Preventie-akkoord, onder leiding van staatssecretaris Blokhuis van VWS. Een van de speerpunten is overgewicht. Toch lijken diëtisten ook daarin vooralsnog geen grote rol te spelen. En dat is gek. Want waarom investeren we in Nederland met z’n allen al jaren in erkende hbo-diëtistenopleidingen? Waarom moeten diëtisten zich het schompes bijscholen? Waarom zetten we hun kennis en ervaring niet sneller en vaker in? Ik denk dat de overheid en zorgverzekeraars veel kansen laten liggen om majeure problemen rond voeding goed aan te pakken. Ik ken genoeg gemotiveerde diëtisten die er klaar voor zijn of eraan willen bijdragen. En zolang ze niet actief betrokken worden, is al die opgebouwde kennis en ervaring weggegooid geld. Dat wil toch niemand?

Reageer op dit artikel