artikel

Passé-nummers

Algemeen

Passé-nummers

Afgelopen week was ik bij het Issuecongres in Amsterdam. Interessant, want er kwamen allerlei kwesties voorbij. Tijdens de borrel kon ik het niet laten om, onder het genot van een truffel- bospaddenstoelbitterbal, te beginnen over issues op het gebied van voeding. Daarover was de groep unaniem: zéker niet E-nummers. Die zijn zó 2015! Dit artikel komt uit de printuitgave van Voeding Nu 1.

In de trein terug naar huis greep ik m’n mobieltje zocht ‘E-nummers’ op in Google trends. Inderdaad: de interesse in de loop van de tijd loopt ervoor af. Hoe zou dat komen?

Heeft Rosanne Hertzberger daarvoor gezorgd? E-nummers zijn niet eng, ook vitamine C heeft een E-nummer, lees ik in talloze onlineartikelen. Hebben mensen inmiddels begrepen dat hulpstoffen in onze voeding simpelweg nodig zijn om deze niet te laten bederven en te zorgen dat ons eten veilig is, of is het anders?

Fabrikanten lijken hun best te doen minder E-nummers in onze voeding te stoppen. Op een zogenaamd clean label is geen ruimte voor onnodige toevoegingen. Als hulpstoffen geen voedingskundige bijdrage leveren, worden ze steeds vaker uit producten gehaald. Soms worden E-nummers vervangen door een ‘natuurlijk alternatief’, bijvoorbeeld E-621 door gistextract. Want dat is waar mensen vooral gevoelig voor lijken: 0% toevoegingen en 100% natuurlijk.

Een trend die meehelpt is: duurzaam eten. Jaren geleden gaf ik een lezing over duurzame voeding. Mijn conclusie was destijds dat duurzaamheid té ver van ons afstaat en over de toekomst gaat. Daarom vermoedde ik toen dat het nog wel een tijd zou duren voordat mensen hun voeding echt zouden aanpassen. Ik had ongelijk. Een groot stuk vlees eten is tegenwoordig not done, voedsel weggooien al helemaal niet en vegan vloggers zijn hipper dan ooit. Zoek je op ‘vegan’ in Google trends, dan zie je een enorm toenemende interesse.

Mensen letten dus niet zo zeer meer op E-nummers, maar zijn op zoek naar onbewerkt, puur, veganistisch en dus gezond. Waar niemand zich druk om lijkt te maken is dat die veganistische vleesvervangers of raw cacao bar stiekem allerlei hulpstoffen bevatten. En dat er een flink chemisch proces nodig is om bijvoorbeeld bietenrood uit een biet te halen is niet bekend of boeit mensen niet. Als de verpakking maar een natuurlijke uitstraling heeft, checkt niemand het etiket meer.

Na de truffelbitterballen kwam de kokosbietentofu-bitterbal. Vast met de nodige hulpstoffen, maar dat kon me niet schelen. Hij smaakte goed én gaf me ook nog een goed gevoel!

Reageer op dit artikel