blog

Peruaanse peper

Algemeen

Peruaanse peper

Elke dag en alles wat ik onderneem in Chili begint met Spaanse les. Ieder moment word ik geconfronteerd met het feit dat ik nog zoveel moet leren. Vandaag sta ik in de keuken met een Peruaanse. Onze eerste uitdaging is het maken van het boodschappenlijstje.

Aji. Wat bedoelt ze? Peper? Chili peper? Pepers zijn er in het groen, oranje en rood. Lang en dun of kort en dik. Er zijn zoveel soorten peper, maar voor dit gerecht hebben we Aji Peruana nodig. Als ik haar mag geloven, is de Peruaanse peper de enige echte en beste (vanzelfsprekend). We besluiten dat zij de aji van huis meeneemt, zodat ik hiermee niet uit de bocht kan vliegen. Als ik me op een later moment verdiep in de schaal van Scoville, blijken de Chileense en Peruaanse gele peper hetzelfde te zijn.

scoville-schaal
Foto: Eatmorechiles.com

 

We maken ‘Aji de gallina’, is dat dan kippenpeper? Net zoiets als hazenpeper, maar dan met kip? Een soort stoofschotel of curry? We gaan het zien. Ik sta te popelen! Koken.

Het tweede ingrediënt op de lijst leidt ook tot verwarring. Ajinomoto. De aji hadden we toch al? Ook de Ajinomoto gaat dus op haar lijstje. Zodra ik het product in handen heb, weet ik wat ze bedoelt. Het is niet zoet en niet zout. Niet bitter en niet zuur. Het is umami.

Umami is vijfde smaak die letterlijk vertaald uit het Japans ‘hartig’ betekent. Ajinomoto is een smaakversterker waardoor deze hartige smaak beter uitkomt. Nou is er nogal wat discussie over smaakversterkers, maar ook deze is door Het Voedingscentrum en de Europese Unie als volledig veilig bestempeld. Als ik de Nederlandse kritiek op smaakversterkers aan mijn vriendin voorleg, is haar antwoord: “Wij Peruanen vinden: Eten zonder Ajinomoto, is geen eten”. Punt. Gracias. Vraag me af of iedere Peruaan dat vindt…

Genieten van eten, van puur eten, met altijd het gezondheidsaspect in het achterhoofd. Dat is hoe ik eet, kook en leef. Ik raakte al eerder een gevoelige snaar door mijn vraag: “Bajo a sal, por favor”… Een snufje zout kan lekker zijn, maar teveel zout (en het is al snel teveel) is niet goed voor je. Volgens Het Voedingscentrum is 6 gram zout per dag het maximum voor een volwassene. Daar zit je heel snel aan.

Weinig Ajinomoto, weinig zout. Ze kijkt me aan alsof ik van Mars kom. Nou, van Mars niet, maar Nederland is ook best ver weg…

De rest van de lijst levert geen problemen op. Aan de slag. Wat me opvalt, is dat we een combinatie van walnoten en sodacrackers gebruiken voor de basis van de saus. Makkelijk en het bindt goed. Het eindresultaat is heerlijk, en inderdaad een ragout met kip. Kippenpeper dus!

Peruaanse Kippenpeper

Wat heb je nodig voor 6 personen?

  • 500 gram kipfilet
  • 100 gram sodacrackers
  • 4 uien
  • 15 gram walnoten
  • 500 ml melk
  • 3 tenen knoflook
  • 1 aji amarillo, gele peper (Peruaans, evt vervangen door jalapeño peper)
  • Geelwortelpoeder (Kurkuma, in Chili bekend als Palillo)
  • 400 gram rijst (of 1,5 aardappel per persoon)
  • 3 eieren (voor garnering)

Indien gewenst kun je het gerecht op smaak brengen met

  • Kippenbouillon of bouillonblokje (liefst verse bouillon, want blokjes bevatten veel zout)
  • Ajinomoto (indien gewenst)
  • Peterselie (voor garnering)

Ik serveerde het gerecht op de klassieke manier met rijst en een hardgekookt eitje. Garneren met een beetje peterselie en klaar! Je kunt de rijst ook vervangen door aardappels.

Kook de kipfilets in een pan met water of in bouillon om een sterkere smaak te krijgen. Dit vocht dient ook als basis voor de saus, dus het is van belang dat zowel het kookvocht als de kip goed op smaak zijn.

Kook de aardappels en/of de rijst gaar volgens de verpakking en zet je eieren op totdat ze hard gekookt zijn. Je kunt dit gerecht ook uitstekend vooraf bereiden. Dan is het nog niet nodig om de aardappels/rijst en de eieren nu al te koken.

Pak een grote mengkom en verkruimel de sodacrackers grof. Verkruimel de walnoten en meng met de crackers. Voeg melk toe, totdat de crackers onderstaan.

Snijd je peper doormidden, verwijder de pitten en spoel goed af onder de kraan. Snipper de peper en uien heel fijn en voeg toe aan het melkmengsel. Pers de knoflook uit boven het mengsel en maak er een gladde puree van met de staafmixer.

Zodra de kip gaar is, zet je deze apart. De bouillon gaat bij het kruidenmengsel. Voeg deze geleidelijk toe, zodat je saus de gewenste dikte krijgt. Beslis daarbij zelf hoe jij een ragout lekker vindt. Bedenk dat de kip nog aan de saus wordt toegevoegd, waardoor de saus iets dikker wordt.

Zet een pan met olie op het vuur. Pluk de kip met je vingers in kleine stukjes en bak kort op hoog vuur. Voeg de saus toe en roer goed door. Proef en voeg, indien gewenst, wat ajinomoto en/of zout toe.

Serveer een mooi bolletje rijst met de kippenragout ernaast. Snijd een half ei in kwarten in de lengte en garneer met de eierpartjes en peterselie.

Foto's

Reageer op dit artikel