Column | Leren

Voeding Nu Michelle Vrij

Ik ben geen studiebol. Dat was vroeger al zo. Ik had een flink motivatieprobleem en vond heel veel leuk, behalve school. Met de hakken over de sloot haalde ik mijn VMBO-diploma en ik beloofde mezelf dat ik nooit, maar dan ook nooit meer de schoolbanken in zou gaan. Ik werd namelijk danseres!

Daar ging ik dan, piepjong nog, naar de dansopleiding in Amsterdam. Ik had de tijd van mijn leven! Het was heerlijk om met mensen samen te zijn die, net als ik, barstten van de energie. Maar er gebeurde ook iets waarvan ik nooit had gedacht dat het me zou overkomen. Ik dacht steeds vaker na over de toekomst en voelde de behoefte om te gaan leren. Studeren dus, met de neus in de boeken. Na het afronden van de dansopleiding gooide ik het roer om en startte ik met de opleiding Voeding en Diëtetiek. Het was flink ploeteren maar vier jaar later mocht ik mezelf dan eindelijk diëtist noemen.

De behoefte om mezelf te ontwikkelen raakte ik niet kwijt.
Direct na het afstuderen ging ik aan de slag in het ziekenhuis en merkte ik dat ik eigenlijk nog heel weinig wist. Doorleren dus en altijd nieuwsgierig blijven. Ik deed verschillende post-HBO opleidingen, zoals kinderdiëtetiek.

Op dit moment ben ik me wéér verder aan het specialiseren. In het ziekenhuis werk ik op de dialyse afdeling. Dat maakt het noodzakelijk om weer nieuwe kennis op te doen,omdat dialyseen nierpatiënten op veel voedingsmiddelen moeten letten maar ook de medicatie is erg specifiek. Wat ik hiervan heb geleerd is: doorleren en specialiseren hoeft niet saai te zijn.

Naast mijn baan bij het ziekenhuis werk ik bij Nutrimedia. Ook daar staat mijn ontwikkeling zeker niet stil. Op dit moment verdiep ik me in de claimswetgeving en leer ik iedere week meer over het gezondheidsclaims. Die kennis passen we toe in de teksten die we schrijven over voeding en gezondheid. Momenteel hou ik me bezig met blogs over zwangerschap en baby’s waarbij ik moet letten of het product dat erbij staat wel in lijn ligt met te tekst. Je mag niet alles zeggen over een product of suggereren dat het een wondermiddel is voor obstipatie bijvoorbeeld.

Soms kom je er ook achter dat je iets niet goed kunt. Maar ook daarvan kun je leren. Laatst bekeek ik een TEDX talk waarin centraal stond dat ‘never give up’ eigenlijk helemaal geen goed idee is. Je mag best opgeven als je ergens echt niet goed in bent, want je zult er nooit echt goed in worden. Het gaat erom dat je doet waar je wél goed in bent en daar nog beter in wordt.

Voor iemand die nooit wilde studeren heb ik toch behoorlijk wat kennis opgedaan de afgelopen jaren. De belangrijkste les die ik leerde is dat als je eenmaal weet waar je goed in bent, leren eigenlijk vanzelf gaat. En dansen doe ik ook nog steeds heel graag!

Michelle Vrij
Diëtist bij Nutrimedia

Lees ook
Hoe lang moet je nog?

Hoe lang moet je nog?

Vanwege corona hadden we bij het RIVM twee jaar grotendeels thuisgewerkt. Ondertussen waren diverse collega’s in stilte met pensioen gegaan. Hierover ging het gesprek bij de koffieautomaat. En toen vroeg iemand: ‘Hoe lang moet jij nog?’. Bam. Ik werk al ruim dertig jaar bij het RIVM maar het was nog nooit bij me opgekomen om na te...

Column | Stamgasten

Column | Stamgasten

Sinds kort werk ik op een andere afdeling in het ziekenhuis. Op de dialyse zien we patiënten meerdere keren per week. Daardoor is de band echt totaal anders dan op de klinische afdelingen in het ziekenhuis waar ik eerder werkte. Ik noem ze, ondanks hun leeftijd, eigenlijk altijd bij de voornaam. En de sfeer is, ondanks de medische setting, eigenlijk...

Gans als borrelhapje

Gans als borrelhapje

In ons land hebben we een overschot aan wilde ganzen. Kun je daar iets mee? Een aantal studenten bedacht een toepassing, in de vorm van borrelhapjes. Willemijn ten Hoor (22) besloot het concept verder uit te breiden en staat nu aan het roer van Saucijs UNIQ.

Niets meer missen over voeding?

 

Abonneer
 

of

Meld je aan voor de nieuwsbrief