Column | Ga toch fietsen!

Suzan Tuinier

Mooi is ie hè? Trots laat mijn clubgenoot zijn spiksplinternieuwe triathlonfiets aan me zien. Hij vertelt over de állerbeste versnellingsgroep en de speciale banden, over het unieke zadel en de nieuwste pedalen, waarmee je het vermogen kunt aflezen via een appje op je telefoon. Ik ben er een beetje stil van. Zelf rijd ik al jaren op een redelijke racefiets, maar ik heb dit seizoen wel zin om flink te presenteren. Moet ik dan ook een nieuwe fiets aanschaffen?

Als je sport een beetje te serieus neemt, doe je er álles aan om sneller te worden. Je koopt de beste spullen, huurt iemand in om trainingsschema’s te maken en vraagt advies aan een personal trainer. Maar het gekke is dat de meeste sporters iets heel belangrijks vergeten of er te laat aan denken: gezond eten.

Gezonde voeding is natuurlijk altijd het vertrekpunt, dat hoef ik jullie niet uit te leggen. En als je meer dan een uur of vijf per week traint, al helemaal. Toch is dat altijd lastig uit te leggen. Samen met een sportdiëtist gaf ik eens een lezing aan mijn triathlonvrienden. Het grootste deel van de tijd ging het over een gezonde basisvoeding. Hoe zorg je dat je je lichaam voorziet van brand- en bouwstoffen? Ik keek rond in de zaal en zag de blikken een beetje afdwalen: bóóóring, las ik in hun ogen.

Aan het einde van de workshop werd het duidelijk. Basisvoeding was maar saai. Daar deden ze het niet voor. Ze wilden advies over de best opneembare vorm van magnesium en weten van welke soort gelletjes je niet misselijk werd. Moesten ze bietensap te drinken voor de wedstrijd, koolhydraten stapelen of creatine gebruiken? Wat konden ze inkopen om nóg gezonder en fitter te worden? Ze struinden het internet af op zoek naar premium supplementen, whey eiwit concentraat, hydration sportvoeding en energy water. 

Het viel me op dat er nog iets meespeelde. Als er één begint met iets, dan volgen ze allemaal, zei mijn trainer gekscherend. Dat is voer voor sportpsychologen. Vergelijkingen met anderen, of sociale vergelijkingen, zijn inherent verbonden met competitie en sport. Sporters zijn dus snel geneigd om te doen wat de concurrentie ook doet. Want het zou toch maar zo zijn dat nét dat ene supplement werkt en je daardoor de hoogste trede op het podium mag beklimmen.

Maar houden sporters zichzelf niet enorm voor de gek? Je hebt gewoon een goede basis nodig. En als je écht veel van je lichaam vraagt, heb je ook echt behoefte aan sportdrank en gelletjes. Maar in de meeste gevallen kun je je afvragen of je met alle extra’s echt sneller en gezonder bent. Ik hou het op een flinke bak havermout en een banaantje voor de wedstrijd en heb extra veel lol als ik tijdens een triathlon op mijn ‘barreltje’ iemand op zo’n peperdure fiets inhaal.

Suzan Tuinier
Voedingsdeskundige en eigenaar van communicatiebureau Nutrimedia.

Altijd op de hoogte blijven? 

Neem een abonnement
  
Meer over
Lees ook

Column | Slow fix

Na lang kwakkelen besloot ik vorig jaar winter naar mijn huisarts te gaan. Ik was ontzéttend moe, had enorme hoofdpijn en zag zelfs wazig. Mijn huisarts wist wel raad met deze klachten. Zonder al te veel vragen te stellen, drukte ze me een recept in de hand: ‘Tramadol’, las ik.

Column | Codetaal

‘‘Maar dat zou jij toch doen?!” Wie heeft het niet meegemaakt: een situatie waarin je toch echt dacht dat je vriend/collega/partner hetzelfde begrepen had als jij. Sterker nog, waarin je dacht dat er geen enkele andere interpretatie mogelijk was van wat jij zei. Om vervolgens op een onhandig moment te ontdekken dat dat helaas toch niet het geval was.

Column | Thrill seeken

Column | Thrill seeken

'Waarom doe ik dit eigenlijk?’ vraag ik aan mijn triathlonmaatje. Het is veel te vroeg, het water ijskoud en ik ben ontzéttend nerveus. Eenmaal gestart, zwem ik de spanning en de kou weg en fiets en loop ik de benen uit mijn lijf. Na de finish voel ik me euforisch en ik straal de rest van de dag. Dáárom doe ik dit dus!