artikel

Aminozuren voor prematuren rond de geboorte *

Voeding en gedrag

Aminozuren voor prematuren rond de geboorte *

In Nederland worden elk jaar zo’n 2000 kinderen geboren na een zwangerschapsduur van 24 tot 32 weken waar 40 weken gemiddeld is. Deze te vroeg geborenen, ofwel prematuren, hebben de hulp van de neonatoloog nodig voor de verdere groei en ontwikkeling. Een optimale voeding is hierbij essentieel.

 In de eerste levensfase is het, wegens immaturiteit van de darm, niet mogelijk de voeding volledig enteraal aan te bieden. Verreweg het grootste gedeelte wordt daarom intraveneus gegeven. Tot voor kort werd in de eerste 36 uur na de geboorte alleen glucose aangeboden. Zorgen over mogelijke metabole verstoringen maakten dat aminozuren en vetten pas later gegeven werden, ondanks dat dit leidde tot een katabole situatie en de ontwikkeling en groei dus achterop raakte. Chris van den Akker deed promotieonderzoek naar de aminozuurstofwisseling bij het prematuur geboren kind en bij het ongeboren kind, de foetus.

In het eerste deel van het proefschrift wordt een onderzoek beschreven waarbij de helft van een groep van 135 prematuren met een geboortegewicht van onder de 1500 gram direct na de geboorte, naast glucose, ook aminozuren per infuus kreeg. De hypothese was dat de huidige generatie aminozuuroplossingen wel degelijk veilig was en dat de kinderen daarmee vanaf de geboorte anabool zouden kunnen zijn. Diverse bloedwaardes lieten inderdaad zien dat de aminozuren geen nadelige effecten veroorzaakten. Een positief effect werd onder andere aangetoond door middel van een stikstofbalans en na infusie van diverse metabole tracers. Als tracers werden aminozuren gelabeld met een stabiele isotoop. Deze niet radioactieve, iets verzwaarde moleculen, kunnen op een volstrekt veilige manier gebruikt worden om het metabolisme nauwkeurig te bestuderen met behulp van apparatuur voor massa-spectrometrie.

Voor de geboorte
In een tweede onderzoek bestudeerde Van den Akker het metabolisme vlak voor de geboorte. Daarbij kregen zwangere vrouwen in de uren voor dat zij een keizersnede ondergingen diverse stabiele isotopen. Door na de geboorte navelstrengbloed te verzamelen en te analyseren werden onder andere de foetale synthesesnelheid van albumine (een zeer belangrijk plasma-eiwit) en de omzetting van het aminozuur phenylalanine naar tyrosine gekwantificeerd. Deze informatie kan nu gebruikt worden als normaalwaarde of richtlijn voor foetaal metabolisme, waardoor de wetenschap de groei en stofwisseling van prematuur geboren kinderen gemakkelijker kan vergelijken met die van de foetus. Uiteindelijk kan dit leiden tot nog betere voeding voor prematuren.

CHP van den Akker. Fetal Food – Preemie’s Prerequisite? Studies on human fetal and neonatal protein metabolism. Proefschrift Erasmus MC – Sophia Kinderziekenhuis, Rotterdam 11 december 2008.

Dit artikel verscheen in Voeding Nu nummer 5 van mei 2009 op bladzijde 33

Reageer op dit artikel