nieuws

Gezondheidsraad herziet voedingsnormen voor volwassenen

Voedingsbeleid

Gezondheidsraad herziet voedingsnormen voor volwassenen

De Gezondheidsraad heeft de voedingsnormen voor vitamines en mineralen voor volwassenen opnieuw beoordeeld. Het doel hiervan is de harmonisatie van de voedingsnormen in Europa.

De Gezondheidsraad paste de normen van de volgende vitamines en mineralen aan: vitamine A, thiamine, riboflavine, niacine, calcium, ijzer, jodium, kalium en magnesium. De raad heeft 25 micronutriënten laten evalueren door de Commissie Voeding aan de hand van de normen van de Europese voedselveiligheidsautoriteit (EFSA). De Commissie Voeding heeft gekeken of de huidige voedingsnormen nog steeds van toepassing zijn voor de volwassen Nederlander. Ook heeft de commissie de aangepaste normen aan de staatssecretaris Blokhuis  van Volksgezondheid, Welzijn en Sport doorgegeven.

Sterke en zwakke onderbouwing voor de normen 

De Gezondheidsraad heeft bij de evaluatie gebruik gemaakt van de normen die de EFSA heeft opgesteld. De commissie heeft de nieuwe voedingsnormen onderverdeeld in die met een relatieve sterke en die met een zwakke onderbouwing. Bij de micronutriënten met relatief sterk onderbouwde normen, nam de Gezondheidsraad elf voedingstoffen over omdat die passen binnen de Nederlandse context.

Voor de andere micronutriënten kiest de commissie ervoor de Nederlandse normen te veranderen, te handhaven of geen norm te formuleren. Dit geldt voor 3 voedingstoffen die te maken hebben met een afwijkende context: thiamine, kalium (bij mannen) en fluor (zie tabel 1, kopje ‘andere verandering’).

Voor zeven voedingstoffen zijn de EFSA normen niet overgenomen (zie tabel 1, kopje ‘hogere en lagere norm’). Volgens de commissie is er onvoldoende bewijs dat invoeren van deze normen gezondheidswinst oplevert.

Voor acht andere voedingstoffen (zie tabel 2) geldt dat de EFSA-normen lastig te beoordelen zijn. Meer onderzoek is nodig, zegt de commissie.

Beperkingen van de normen 
Voedingsnormen hebben ook beperkingen, zegt de commissie Voeding. Zo is zelfs bij voedingsnormen met een relatief sterke onderbouwing niet altijd genoeg onderzoek beschikbaar om te beoordelen of de behoefte verschilt tussen verschillende doelgroepen. Als deze informatie ontbreekt, wordt er vaak gebruik gemaakt van een norm voor de andere doelgroepen bij de bijbehorende micronutriënten.

 

 

Bron: Gezondheidsraad rapport, voedingsnormen voor vitamines en mineralen voor volwassenen

 
 
Reageer op dit artikel