nieuws

Verband tussen vroegere BMI, ziekte en sterfte

Voedingswetenschap

Verband tussen vroegere BMI, ziekte en sterfte

Veel studies naar de relaties tussen het lichaamsgewicht, sterfte en lichamelijke aandoeningen kijken naar het effect van het overgewicht of obesitas in de onderzoeksperiode. Onderzoekers van de universiteiten van Boston en Pensylvenia vroegen zich af wat de impact van het gewicht voor de studie, de gewichtshistorie, op de gezondheid zou kunnen zijn.

Proefpersonen die altijd een gezond gewicht hebben gehad, worden in studies doorgaans op dezelfde wijze gemeten als personen die overgewicht of obesitas hadden, maar op het moment van het onderzoek een normaal gewicht. 

Om uit te vinden of de gewichtshistorie van invloed is op gezondheidsverschillen in een later levensstadium maakten de onderzoekers gebruik van vier modellen. 1. Ze keken naar BMI en sterfterisico ten tijde van het onderzoek; 2. Ze keken naar de maximaal behaalde BMI gedurende een mensenleven en het sterfterisico; 3. Ze keken naar de BMI van mensen in verschillende gewichtsklassen (van ondergewicht tot extreem obees) die op hun (over)gewicht bleven en mensen (in dezelfde onderzoeksgroep) die een keer zwaarder waren dan gebruikelijk; 4. Ze keken naar de maximale BMI die de deelnemers haalden en maakten vervolgens onderscheid tussen mensen die op gewicht bleven (in verschillende gewichtsklassen) en mensen die een lager gewicht bereikten ten tijde van het onderzoek.

Beperking
Onderzoekers Stokes en Preston gebruikten data van het lang lopende onderzoek NHANES (National Health and Nutrition Examination) waarvoor de deelnemers werden geïnterviewd, gewogen en gemeten. Ze gebruikten data uit de periodes 1988-1994 en 1999-2004. Vervolgens hebben ze de gegevens van de deelnemers in de onderzoeksgroepen vergeleken met informatie over hen uit de zogeheten National Death Index tot 2011, om de sterfte en oorzaak daarvan te achterhalen. Rokers ten tijde van het onderzoek werden uitgesloten. In totaal analyseerden de gegevens van zo’n 6300 Amerikanen.

Uitkomsten
De algemene conclusie van de onderzoekers is dat het risico op sterfte en ziekte stijgt met de maximaal behaalde BMI van de deelnemers, maar die bleek nog hoger voor degenen die daarna nog gewicht hadden verloren. Ze geven aan dat een zwakke schakel in de studie de zelfgerapporteerde gegevens van de deelnemers zijn. Maar als de data kloppen, dan kan de snelle gewichtstoename die nu bij velen te zien is, ondanks een latere afname, niet zomaar weggewist worden als gekeken wordt naar de levensverwachting. De risico’s zouden groter kunnen zijn dan nu gedacht. Hierom doen de onderzoekers de suggestie om in onderzoek voortaan BMI-gegevens in relatie tot de totale levensduur te bekijken.

Reageer op dit artikel